เรื่อง สุปัตติทิตา
เมียน เนี๊ยะเปรียนมูย ชะม๊อะห์ สุปัตติทิตา ต็อง ปีเกิด มัว มึนเกยเทอบ็อน เทอแต่บาป กร๊อะปรึ๊กมัว จับโปรย สนา บาน โจลแต่ปร็อย สลับสัตว์ งายมูย เก กอด
โรคนึง เงื๊อบ เลยกึดเคย ทา ค็อนแองนิ มันเกย เทอบ็อน เมียนเปรียะห์แอ็น จำแลงโคลนมัว เมียนโลกเอา มัวดอรกุมบาต พอสุปัตติทิตา เคินง์ ก็ก๊อด จิดศรัทธา ลองมัว ก็เลยดะบาต ดอลเงื๊อบ เตา ก็บาน เลิงสวรรค์ ปรำปิล งาย เตรื๊อม เตา บ็องกรรม แดล
ค็อนแอง เกยเทอ
มีนายพรานคนหนึ่งชื่อ สุปัตติทิตา ที่ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยทำบุญ ตื่นขึ้นมาก็ถือผาหน้าไม้เข้าป่าไปล่าสัตว์ อยู่มาวันหึ่ง เขาเกิดเป็นโรคและใกล้จะตาย ก็เลยคิดขึ้นมาว่า ตนเองนั้นไม่เคยทำบุญอะไรสักอย่างเลย ท่านพระอินทร์เห็นเข้าก็เลยลงมาโปรดโดยจะแลงกายเป็นพระมาบิณฑบาต สุปัตติทิตา เห็นจึงเกิดศรัทธา ก็ใส่บาท พอตายไปก็ได้ขึ้นสวรรค์ เพียง เจ็ดวัน จึงได้ไปชดใช้กรรมที่ตนเคยทำไว้มากมาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น