เรื่อง อาจ็อยเตารัวเตีย (ศรีธนชัยไปหาเป็ด)
อาจ็อย เก สลันญ์ กระมอม ชะเมาะห์ คอด งายมูย เอา ออย เตา รัว ติง เตีย มัว แซน ประเกื๊อม นึงเตาแซนคอด ออยอาจ็อย พอปรึ๊กเลิง อาจ็อย กอเจ็ง เตา รัว เตีย ป็อนแต่รัว ปีตะโบง พ็อด อีเจิง ก็มันเมียน เมื๊อน มะมูยโตว์ ปรึ๊กเลิงเตาเตด เตาเคินญ์
ประว็อก เวียกึด ทา แตเตีย เลยตะแน็ง มะนึห์บ็องตร็อย ทา ปูเตียระนา ปู ปรับถา มันเมนเตีย อาจ็อยก็เฉลาะห์ เก ทาเตีย เฉลาะคะเนียเตามัว ปู กอเลยทาเตียก็เตีย เจาะห์เตียระนา ปู จ็องบานสตาง กอเลยทา เตียอันญ์ มูยโต หาส็อบ บาท อาจ็อยเวียก็จายสตางค์เตา ยัว ประว็อก เตาออยเอา เลยป่ะห์เอาเจ เวียก็ มันบาน เตา โซร ยัว คอด
ศรีธนนชัยหลงรักผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งเธอชื่อว่าคอด อยู่มาวันหนึ่งศรีธนนชัยได้รับคำสั่งจากพ่อให้ออกไปซื้อเป็ดเพื่อนำมาเซ่นไหว้ประคำช้าง เพื่อไปขอหมั้นคอด วันรุ่งขึ้นศรีธนนชัยก็ออกไปหาซื้อเป็ดแต่เช้าจากทางทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตกก็ไม่มีเลยสักตัว พอรุ่งขึ้นศรีธนนชัยก็ออกไปหาซื้อเป็ดอีก พาออกเดินทางไปเรื่อยๆ ก็พบกับฝูงนกเป็ดน้ำจึงนึกว่าเป็นเป็ด จึงถามคนหว่านแหว่า ลุง นั้นเป็ดของใคร ลุงก็ตอบว่าไม่ใช่เป็ด ศรีธนนชัยก็เถียงว่านั้นมันเป็นเป็ด พอเถียงกันไปเถียงกันมา ลุงเลยบอกว่าเป็ดก็เป็ด ลุงแกอยากได้เงินก็เลยว่า เป็ดของลุงเองขายตัวละห้าสิบบาท ศรีธนนชัยก็ตัดสินใจซื้อและจ่ายเงิน แล้วเดินทางกลับบ้านพร้อมนำนกเป็ดน้ำกลับไปให้พ่อ พอไปถึงบ้านศรีธนนชัยก็โดนพ่อด่าและทำให้ศรีธนนใช้ไม่ได้ไปขอหมั้นคอด
นิทาน รืงนิห์ ซอน ออย เด็งทา “มะนึห์ โจ ยอม ก๊อด จำนัย คัน มะนึห์ ฉลาด”
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “คนโง่ยอมเป็นเหยื่อของคนฉลาด”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น